قوله: و في السّفر مع عدم الماء. ج5 ص 97

أقول: إحتمال دارد که این روایت بر فرض عدم دخول وقت نماز حمل شود که در این صورت، این روایت مؤیّد عدم وجوب مقدّمات مفوّته خواهد بود؛ زیرا کسی که خود را جنب می کند، در حالی که علم دارد که در وقت وجوب نماز، آب ندارد، مثل کسی است که قبل از وقت، آب را دور بریزد.

ولی احتمال دارد (کما احتمله السیّد الشبیری) که این روایت بر فرضی حمل شود که شخص محدث به حدث أصغر است، یعنی آب کافی ندارد و علی أیّ حالٍ باید تیمّم کند، چه تیمّم بدل از وضوء یا بدل از غسل. ولی کسی که وضوء دارد، حقّ ندارد خود را در این شرایط جنب بنماید.