فقاهت (اجتهاد   فقه   فقه اهل بیت   تفقه

قوله: و إخراجه عن الخصوص بقرینۀ صاحبه. ج4 ص 15

أقول: إخراج خطاب خاصّ از خصوص به دو صورت متصوّر می باشد:

صورت اوّل: خطاب خاصّ موافق با خطاب عامّ می گردد، مثل اینکه بگوید: «أکرم العلماء» و «اُحبّ إکرام العالم الفاسق» به این صورت که «اُحبّ» در خطاب خاصّ را به معنای وجوب بگیریم.

صورت دوم: خطاب خاصّ از خاصّ بودن خارج شده و موافق عامّ نیز نمی گردد، مثل اینکه بگوید: «أکرم الفقهاء» و «لا تُکرم الفقیه الفاسق» به این صورت که فقیه در خطاب خاصّ را به معنای مسأله دان بگیریم، نه مجتهد.