قوله: و إلّا لَکان الأولی تعلیل التعبّد به. ج1 ص 79

أقول: و فیه: اولویّتی وجود ندارد و در چنین مواردی باید هم إشکال صغروی مطرح شود و هم إشکال کبروی واگر در مقام إشکال، تنها إشکال صغروی مطرح شود، ظهور در این دارد که کبری مورد پذیرش است و اگر تنها إشکال کبروی مطرح شود، ظهور در این دارد که صغری مورد پذیرش است.

مثل اینکه کسی بگوید: زید از علماء است و همه علماء پولدارند. کسی که تنها صغرای کلام او را نقد کند و بگوید: زید از علماء نیست، ظهور در این دارد که کبری مورد پذیرش اوست و اگر تنها کبرای او را مورد نقد قرار دهد، ظهور در این دارد که عالم بودن زید را قبول دارد.