مرحوم آیت الله خویی از نوجوانی برای مصائب اهل بیت (علیهم السلام) بسیار بکّاء بودند و هر وقت جلسه روضه می رفتیم می گفتند: سیّد ابوالقاسم آمد.ایشان چنان ضجّه می زد و گریه می کرد که مجلس را تحت تأثیر گریه های خود قرار می داد و از مجلس که بیرون می آمد شال سبزی که داشت فشار می داد و اشک های ایشان از آن می چکید. شمع همیشه فروزان ص 262