مرحوم شاکر در لمعات آورده که روزی استاد اعظم شیخ انصاری (قدّس سرّه) بالای منبر برای طلّاب درس می فرمودند. در ضمن سخن به مناسبتی فرمودند: من در ایام تحصیل خود در خدمت حاج ملا احمد نراقی و شریف العلماء و شیخ علی کاشف الغطاء چنان بر ذهن و ادراک خود مغرور بودم که هرگاه در مطلبی تعمّق می کردم و چیزی ادراک می نمودم هرگاه مخالف آن را از اساتید خود استماع می کردم اعتناء به او نمی کردم بلکه گوش به تمام کردن بیانات ایشان نمی دادم ولی حالا به گونه ای شده ام که وقتی کمترین شاگردی از شاگردان خودم سخنی می گوید به او گوش می دهم و متّهم می سازم ذهن خود را تا آن شاگرد مطلب خود را تمام نماید؛ زیرا که تجربه کرده ام و بسیاری از افکار خود را باطل یافتم به واسطه سخنی که از مبتدی شنیدم. کشکول ابن العلم ج2 ص 202